ช่วงนี้มีข่าวน่าสนใจเกี่ยวกับ Netflix เลยขอจับประเด็นกลยุทธ์มาขยายหน่อยครับ

“สิทธิ์ในการเผยแพร่คอนเทนต์” ปัญหาใหญ่ของ Netflix

กลยุทธ์ที่ Netflix ใช้ สำหรับ “Netflix Everywhere” ที่ประกาศบนเวที CES 2016 ไม่ใช่การเอาหนังและ series ที่ฉายในอเมริกา ไปให้บริการที่ประเทศอื่นทั้งหมด เนื่องจากติดปัญหาเรื่อง “สิทธิ์ในการเผยแพร่” ที่ทำกับเจ้าของคอนเทนต์แต่ละค่าย

สิทธิ์ที่ว่า จะถูกจำกัดโดย Geolocation หรือ สถานที่ตั้ง ประเทศ ที่ให้บริการ ซึ่งอาจจะตกลงกันเป็นประเทศหรือเป็นภูมิภาค (region) ก็ได้

ทางด้านเทคนิค Netflix สามารถให้บริการได้ทั่วโลก ไม่มีปัญหา ตราบใดที่อินเตอร์เน็ตเข้าถึง

แต่สิทธิ์ในการเผยแพร่ เป็นสิ่งที่จำกัดการเติบโตของ Netflix ไว้

Netflix รู้ตัวและตระหนักดีครับ เพราะในช่วง 3-4 ปีที่ผ่านมา ค่าสิทธิ์ที่จ่ายให้กับค่ายหนังค่อนข้างมหาโหดมาก

ปี 2014 จ่ายค่าคอนเทนต์ไป 4 พันล้านเหรียญ และปี 2015 จ่ายไปอีก 3 พันล้านเหรียญ (รวมค่าคอนเทนต์ 2 ปี เกือบซื้อกิจการ Spotify ได้ทั้งบริษัท)

ปัญหานี้ดูเหมือนจะเริ่มบานปลายและเป็นภาระทางธุรกิจอย่างมาก เพราะค่ายหนังเห็น Netflix เติบโตเร็วมากๆ จึงอยาก “ขึ้นราคา” เพื่อให้ได้ส่วนแบ่งมากขึ้น

ไม่ใช่แค่แพงขึ้นเพียงอย่างเดียวครับ ค่ายหนังยังไม่ยอมทำสัญญาแบบ exclusive กับ Netflix อีก ทำให้หนังและซีรีย์ดีๆหลายเรื่อง สามารถดูได้บนบริการของคู่แข่งอย่าง Hulu และ Amazon Prime VDO ทำให้ความโดดเด่นและแตกต่างลดน้อยลง

เดือนกันยายน 2015 ที่ผ่านมา Netflix จึงตัดสินใจไม่ต่อสัญญากับ Epix เพราะไม่ค่อยพอใจที่คู่แข่งอย่าง Amazon ได้หนังเรื่องเดียวกันไปฉาย ในขณะที่ค่าสิทธิ์ในการต่อสัญญาก็สูงถึง 1 พันล้านเหรียญ

ส่งผลให้หนังดังอย่าง The Hunger Games, Transformer หายไปจาก library หนังของ Netflix ทันที เพราะ Epix เป็นคนดูแลสิทธิ์ให้ค่ายหนังอย่าง Lionsgate , MGM และ Paramount

เมื่อกูเกิ้ลถึงซื้อกิจการ Nest Labs 3,200 ล้านดอลลาร์

เข้าสู่ศักราชใหม่ได้เพียงไม่กี่อาทิตย์ แวดวงเทคโนโลยีก็คึกคักกันแล้วครับ เมื่อมีข่าวการเข้าซื้อกิจการบริษัท Nest Labs ของกูเกิ้ล ด้วยเงินสดในมูลค่าสูงถึง 3,200 ล้านดอลลาร์
เป็นการซื้อกิจการบริษัทฮาร์ดแวร์ที่แพงที่สุดอันดับ 2 ของกูเกิ้ล ต่อจากการซื้อกิจการโทรศัพท์ของโมโตโรล่าด้วยมูลค่า 12,500 ล้านดอลลาร์ ในปี 2011

เมื่อเปรียบเทียบกับเมื่อครั้งที่ไมโครซอฟท์ซื้อกิจการโนเกียด้วยมูลค่า 7,200 ล้านดอลลาร์
มูลค่าการซื้อกิจการครั้งนี้ จึงดูเหมือนแพงเกินไป เมื่อเทียบกับขนาดบริษัท ผลประกอบการ และสิ่งต่างๆที่บริษัทเคยสร้างมา ในระยะเวลาไม่ถึง 4 ปี
การซื้อกิจการครั้งนี้มีหลายประเด็นที่น่าสนใจและน่าติดตามเป็นอย่างยิ่งครับ

Facebook Home หมัดเด็ดรุก Mobile Advertising

2013-04-05_02-44-20

 

Facebook Home ผลิตภัณฑ์ใหม่ของเฟซบุ๊ก ที่ทำอยู่ในรูปแบบสกินของมือถือแอนดรอยด์ ช่วยทำให้คนติดหนึบกับเฟซบุ๊กเข้าไปใหญ่ครับ ผลก็คือ เม็ดเงินโฆษณาที่จะได้จากมือถือก็ยิ่งมากขึ้น และเป้าหมายเดียวในตอนนี้ของเฟซบุ๊กคือ ต้องกระตุ้นยอดติดตั้งให้มากที่สุด ทั้งจาก organic download และ bundle กับค่ายมือถือรายอื่นๆ นอกเหนือจาก HTC ซึ่งตอนนี้ที่ทราบก็มีซัมซุงสนใจเข้าร่วมวงแล้วครับ

งานนี้ลองดูครับว่าเฟซบุ๊กจะทำอย่างไรเพื่อเอา Facebook Home ไปใส่ในไอโฟน ไอแพดของแอปเปิล (ซึ่งทางเทคนิคแล้วทำไม่ได้อย่างแอนดรอยด์แน่ๆ)

อ่านข้อมูลเกี่ยวกับ Facebook Home ได้ที่นี่ครับ

Facebook ครองโลก Mobile Internet ในอเมริกา

2013-04-04_04-57-36

วันนี้ผมมีสถิติจาก Flurry บริษัททำระบบ Mobile Analytics ที่คิดว่าน่าสนใจสำหรับคนทำการตลาดออนไลน์ทุกท่านครับ นั่นก็เพราะว่า เมื่อดูจากกราฟแล้วจะพบว่า คนเล่น mobile internet ในอเมริกาส่วนใหญ่นอกจากเป็นคอเกม และเข้าซาฟารีเปิดเว็บต่างๆ แล้ว พวกเขายังเข้าเฟซบุ๊กถึง 18% ของเวลาที่ใช้ไปกับแกดเจ็ทเหล่านี้ หรือคิดเป็นวันละเฉลี่ย 28 นาที

ต่อด้วยภาพกราฟฟิกที่ระบุชัดว่าจริงๆ แล้วคนใช้แอนดรอยด์ ใช้เฟซบุ๊กทำอะไรบ้าง?

2013-04-04_05-01-36

ตัวเลขเหล่านี้ทำผมไม่แปลกใจเลยครับว่าทำไมเฟซบุ๊กถึงออกระบบโฆษณาบนมือถือมากมาย นั่นก็เพราะว่าวันนี้เฟซบุ๊ก พร้อมแล้วที่จะเป็น Mobile Internet Company และวันนี้ก็จะมีการเปิดตัวมือถือเฟซบุ๊ก แน่นอนว่าผมจะนำมาอัปเดทแฟนๆ แน่นอนครับ

 

ไนกี้-ไทเกอร์ โฆษณาใหม่ที่จุดประเด็นร้อนในโลกไซเบอร์

2013-03-29_17-48-36

ไทเกอร์ วู้ดส์ มือหนึ่งในวงการกอล์ฟที่ชีวิต 5 ปีหลังเป็นทั้งตำนานและความยากลำบากที่สุดในชีวิตของเขา หลังจากสื่อปล่อยข่าวเรื่องอาการเสพติดเซ็กส์ นอกใจภรรยา และการหย่าร้าง ทำให้สปอนเซอร์หลายรายตัดเขาออกจากระบบ ยกเว้นแต่ “ไนกี้” แบรนด์แรกที่ดึงเขามาเป็นฮีโร่ และยังเชื่อมั่นในตัวเขาเสมอ

และเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เสือใหญ่ก็ผงาดอีกครั้งด้วยการคว้าแชมป์ พีจีเอ ทัวร์ รายการ อาร์โนลด์ พาลเมอร์ อินวิเตชัน และกลับมารั้งตำแหน่งนักกอล์ฟหมายเลข 1 ของโลกอีกครั้ง

วันรุ่งขึ้นไนกี้รีบออกชิ้นงานโฆษณาโปรโมทความสำเร็จนี้ด้วยข้อความที่ว่า “Winning takes care of everything.” (ซึ่งเป็นคำที่วู้ดส์ชอบพูดกับสื่อเสมอๆ) ตามมาด้วยชื่อของเขาและติดคำว่า World #1 ห้อยท้าย ส่วนโลโก้ปีกเทพของไนกี้ยังถูกใส่ข้อความอย่าง Victory เข้าไปที่ด้านหน้า (ซึ่งการเปลี่ยนแปลงดีไซน์โลโก้นั้นไม่ได้ทำได้ง่ายๆ)

5 ประเด็นสำคัญ สู่ความสำเร็จของ Startup ไทย

5 ประเด็นสำคัญ สู่ความสำเร็จของ Startup ไทย

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ผมได้มีโอกาสไปเป็นหนึ่งในคณะกรรมการตัดสินงาน “AIS The Startup Weekends 2013” ที่จัดโดย AIS ร่วมกับพันธมิตรอีกมากมาย

มีกลุ่มคนรุ่นใหม่ที่สนใจเข้าร่วมงานประมาณ 500 กว่าคน และมีการแบ่งกลุ่มได้เป็น 116 ทีม เพื่อเข้าร่วมนำเสนอไอเดียแอพและบริการออนไลน์ต่างๆ โดยมีคณะกรรมการที่ประกอบด้วยผู้เชี่ยวชาญในแต่ละสาขา ทั้งดีไซน์ การพัฒนาซอฟท์แวร์ เจ้าของธุรกิจที่มีประสบการณ์ มาร่วมกันตัดสินคัดเลือกไอเดียเด็ดๆโดนๆ

มีหลายประเด็นที่น่าสนใจ เก็บตกมาจากการได้เจอบรรดา Startups หลายๆทีม รวมกับประเด็นตกค้างจากงานสัมมนาของฟิลิป คอตเลอร์ ซึ่งบังเอิญสาระสำคัญบางอย่างจากในงานนั้น สอดคล้องและสามารถนำมาประยุกต์ใช้กับ Startup ได้อย่างลงตัว

เมื่อมอง Startup จากมุมมองของนักการตลาด มีสาระสำคัญที่น่าสนใจอยู่หลายประเด็น

ประเด็นแรก คือ ความสำคัญของการตลาด

หลายคนคิดว่า ถ้าทำ product ดี เจ๋ง จะทำให้คนมาใช้ product เยอะเอง

ความคิดนี้อาจจะไม่จริงครับ

ฟิลิป คอตเลอร์ พูดประโยคนึงที่ผมคิดว่า มันใช่มากๆ นั่นคือ “Marketing puts the meaning into product not the product itself”

iPad เป็น product ที่ดีมั้ยครับ คำตอบคือเป็น

แต่มันจะขายไม่ได้เลย ถ้าไม่มีคนบอกว่า iPad คืออะไร ใช้ทำอะไรได้ เหมาะกับใคร และราคาขายประมาณเท่าไหร่

การสื่อสารการตลาด (Marketing Communication) มีบทบาทสำคัญมากในการสร้าง meaning และสร้าง story ให้กับ product ต่างๆ เพื่อให้ผู้ใช้รู้จัก เห็นความสำคัญ และนำไปสู่ยอดขาย

นอกจากการโฆษณาแล้ว การตลาดยังมีเรื่องของการสร้างและพัฒนา product ให้แตกต่าง เป็นที่ต้องการ และสร้างคุณค่าสูงสุดให้กับผู้ใช้

มีเรื่องของการตั้งราคา การกำหนดโครงสร้างราคา product ที่เหมาะสม (ถูกไปขาดทุน แพงไปคนไม่ซื้อ)

มีเรื่องของการศึกษาพฤติกรรมผู้ใช้ (consumer behavior) การสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับตัว product ด้วยแบรนด์ การวางกลยุทธ์การตลาดให้เหมาะสมกับสภาวะการแข่งขัน

การตลาด จึงเป็นส่วนที่สำคัญมาก ในความสำเร็จของธุรกิจ Startup และความรู้ความเข้าใจในเรื่องการตลาด จะช่วยให้สร้างความได้เปรียบในการแข่งขันได้

 

ประเด็นที่ 2 คือ ใครคือคนที่จะมาใช้แอพหรือบริการของเรา และทำไมเค้าถึงต้องมาใช้

หลักการตลาดที่สำคัญนอกเหนือไปจาก 4P คือ Segment , Target และ Position หรือ “STP”

“ใครคือลูกค้า” “ใครคือผู้ใช้” เป็นคำถามตั้งต้นที่สำคัญมากๆที่จะต้องตอบให้ได

เป็นไปไม่ได้หรอกครับที่คน product ของเรา จะเป็นคนทั้งประเทศ หรือคนทั้งโลก เพราะเราจะต้องเสียเงินมหาศาล ที่จะทำให้คนทั้งประเทศ หรือทั้งโลก รู้จัก product ที่เราทำ

การกำหนดกลุ่มเป้าหมายของผู้ใช้ให้ชัดเจน เพื่อประโยชน์ในการพัฒนาแอพหรือบริการต่างๆให้เหมาะกับคนกลุ่มนี้ และช่วยให้การสื่อสารการตลาดทำได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น

อีกคำถามที่ควรจะต้องถามตัวเองหนักๆเลย คือ ทำไมเค้าถึงต้องมาใช้ product ของเรา

ในตลาด ย่อมมีการแข่งขันครับ ทั้งคู่แข่งทางตรงและทางอ้อม บางครั้งมันมี product ที่คล้ายๆกับที่เราคิดอยู่แล้ว เราจะต้องตอบ consumer ให้ได้ว่าทำไมเค้าถึงต้องมาใช้ product ของเรา เหมือนเป็นการชักชวน จูงใจให้มาใช้ ซึ่งถ้าเหตุผลของเราไม่หนักแน่นพอ ก็คงยากที่จะมีคนมาใช้ product ของเรา

 

ประเด็นที่ 3 คือ วิเคราะห์ความน่าสนใจของตลาดและสภาวะการแข่งขัน

เริ่มต้นจากการวิเคราะห์ปัจจัยภายนอก ได้แก่ โอกาส (Opportunity) และภัยคุกคาม (Threat) ซึ่งเป็นการศึกษาตลาดว่าน่าสนใจหรือไม่ ไม่ใช่แค่คิดไอเดียดีๆได้ แต่ตลาดไม่น่าสนใจ ทำไปก็ไม่รุ่ง เพราะไม่รู้จะเอาไปขายใคร ใครจะมาใช้ product ของเรา

ปัจจัยที่นำมาใช้วิเคราะห์ เช่น ขนาดของตลาด จำนวนคนที่คิดว่าน่าจะมาเป็นผู้ใช้ product ของเรา หรือถ้าเป็น product ที่ไม่ต้องมีผู้ใช้จำนวนมากๆ ก็ให้ดูว่าผู้ใช้แต่ละคน สร้างรายได้ให้เรามากแค่ไหน

ถ้าธุรกิจดูเหมือนจะน่าสนใจ แต่มี barrier to entry ต่ำ ก็จะมีคู่แข่งเยอะแยะเต็มไปหมด มีการแข่งขันสูง ก็ถือว่าความน่าสนใจต่ำ เพราะเราจะต้องทุ่มทรัพยากรทั้งเงินและคน ไปสร้าง product แข่งกับคนอื่น ตัวผู้ใช้ก็มีทางเลือกเยอะ ยิ่งมีการแข่งขันสูงเราจะยิ่งลำบากมากขึ้น

แต่แน่นอนครับว่า ทุกตลาดย่อมมีการแข่งขันเกิดขึ้นเสมอ “Competitive Advantage” หรือ แต้มต่อในการแข่งขัน เป็นสิ่งสำคัญมาก ถ้าเรามีและคิดว่าคู่แข่งไม่มี ก็ถือว่าตลาดนั้นน่าสนใจ แต่ถ้าไม่มีแต้มต่ออะไร ใครเข้ามาก็แข่งกับเราได้ง่ายๆ เสียเวลาที่จะทำครับ เหนื่อยเปล่าๆ

ถ้าเราประสบความสำเร็จ แล้วมีคู่แข่งรายใหญ่ เงินเยอะกว่าเรา ทุ่มทรัพยากรมาสู้ เราจะแข่งขันกับเค้าได้ยังไง เพราะมีไม่น้อยครับที่ ผู้เล่นรายเล็ก เป็นคนสร้างตลาดขึ้นมา พอประสบความสำเร็จคนใช้เยอะขึ้น ผู้เล่นรายใหญ่กระโจนเข้ามาด้วยเงินหนากว่า ทีมงานเยอะกว่า มีสื่อเยอะกว่า แบรนด์แข็งแรงกว่า หรือพูดง่ายๆ คือ เหนือกว่าเราทุกอย่าง ถ้าเป็นแบบนี้ ธุรกิจของเราก็อาจจะถึงกับอวสานได้ เราจึงต้องคิดในจุดนี้เผื่อไว้

เมื่อดูปัจจัยภายนอกแล้ว ดูความน่าสนใจของตลาดแล้ว ก็ลองมาดูสิ่งใกล้ตัว คือ จุดแข็ง (Strength) ของเราและทีมงาน รวมไปถึงจุดอ่อน (Weakness) ที่มีอยู่ ว่าเราขาดอะไรบ้าง ที่คิดว่ามีส่วนสำคัญที่จะทำให้มันสำเร็จ จะทำให้เรามองเห็นชัดเจนมากขึ้นครับ ว่าเรายังขาดอะไรและควรเสริมอะไรให้ตัวเราเองแข็งแรง

 

ประเด็นที่ 4 ปัจจัยสู่ความสำเร็จ (Key Success Factors)

อะไรคือปัจจัยสำคัญที่จะทำให้ product ของเราประสบความสำเร็จบ้าง ตรงนี้จะช่วยให้เราวางแผนให้บรรลุเป้าหมายได้ง่ายขึ้น เช่น ถ้า Key Success Factors ของ product เรา คือ จำนวนผู้ใช้ เราก็จะตั้งเป้าในเรื่องของจำนวนผู้ใช้ และหาวิธีที่จะทำให้จำนวนผู้ใช้มากที่สุด (users acquisition) เพื่อให้ product ประสบความสำเร็จ

Key Success Factors ที่ดี ไม่ควรมีเยอะครับ ลองใส่มาซัก 2-3 ข้อก็พอ

ตรงนี้ จะช่วยให้เราโฟกัสในเป้าหมายที่สำคัญจริงๆ ทั้งการสร้าง product และใช้กลยุทธ์การตลาดอย่างมีทิศทางมากยิ่งขึ้น

การโฟกัส เป็นสิ่งที่สำคัญมากครับ อย่าพยายามทำทุกสิ่งทุกอย่าง เพราะจะเป็นการสูญเสียทรัพยากรมากเกินความจำเป็น อย่าพยายามขายให้ทุกคน เพราะไม่ใช่ทุกคนที่ต้องใช้ product เรา

การไม่โฟกัส ในเชิงกลยุทธ์ เป็นการทำให้เสีย Position ไป แทนที่จะสร้าง product ให้โดดเด่นซักทาง จะกลายเป็น product ไม่มีความโดดเด่นอะไรเลย ภาพที่ consumer มองก็จะสับสน ไม่รู้ว่า product ที่เราทำมา คืออะไร ทำอะไรกันแน่ โอกาสแพ้และประสบความล้มเหลวก็จะมีสูง

 

ประเด็นที่ 5 คือ ตลาดไทยหรือโกอินเตอร์

เป็นประเด็นที่ถกเถียงกันมาตลอดครับ เวลามี product อะไร เพราะแน่นอน เจ้าของ product เมื่อทำออกมาแล้ว ก็อยากมีผู้ใช้เยอะๆ การมองตลาดในประเทศอย่างเดียว อาจจะไม่พอ ก็เลยตั้งเป้าว่า ทำออกมาขายคนทั้งโลกกันหมด

ลองถอยกลับมาคิดกันซักนิดครับว่า การที่ product เราจะขายคนทั้งโลก จะต้องเจอกับอะไรบ้าง?

อย่างแรกเลย คือ คู่แข่ง ทั้งโลกครับ อเมริกา ยุโรป จีน คิดว่าจะแข่งกับเค้าได้มั้ย?

ต่อมา คือ เรื่องการตลาด การทำตลาดนั้น ใช่ว่าอยู่ๆทำ product ออกมาแล้วจะขายได้นะครับ เราจะต้องมีการทำแผน Go To Market สำหรับแต่ละตลาด

มีโอกาสน้อยมากครับที่ product อยู่ดีๆก็ฟลุค ดังเปรี้ยงปร้าง ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า ยอดดาวน์โหลดพุ่งปรี๊ด โดยที่ไม่ได้ทำอะไรเลย

เราจะต้องมีการวางแผนครับว่า จะมีการบุกตลาดในประเทศหรือทวีปนั้นๆอย่างไร ต้องปรับเปลี่ยน product เราอย่างไรให้เหมาะกับรสนิยมของคนในกลุ่มตลาดเป้าหมาย เราจะมีวิธีการสื่อสารการตลาดออกไปยังไงให้กับลูกค้าในแต่ละประเทศ เพราะแต่ละที่อาจจะมีความชอบไม่เหมือนกัน เห็นฟีเจอร์ของ product เราสำคัญไม่เท่ากัน ถ้าเราเลือกพูดผิด แทนที่จะเลือกสิ่งที่เค้าสนใจก่อน อาจมีผลให้ product ของเราในตลาดนั้น แป้กเอาได้ง่ายๆ

หนึ่งในเทรนด์ที่ฟิลิป คอตเลอร์บอกให้จับตามองเป็นพิเศษ คือ “Glocalization” (Globalization  + Localization) คือ การทำ product ให้เหมาะสมกับคนท้องถิ่น เพื่อขายคนท้องถิ่น

ไม่มีใครเข้าใจคนไทยดีไปกว่าคนไทยด้วยกันเอง การโฟกัสเพื่อสร้าง product บางอย่างให้เหมาะกับตลาดในประเทศ  ถ้าทำดีๆ เน้นตลาดเฉพาะ (Niche) ก็สร้างรายได้เป็นกอบเป็นกำได้ โดยไม่จำเป็นต้องโกอินเตอร์

ทั้งหมดนี้ เป็นประเด็นที่น่าสนใจ ที่อยากฝากเจ้าของกิจการ Startup ทุกคน ครับ

 

ทิ้งท้าย ขออนุญาตแจ้งข่าวว่า หนังสือ Pocket Book ของผม ชื่อ “Marketing Ideas” จะเปิดตัวในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติครับ และจะมีงานเปิดตัว ในวันพุธที่ 3 เมษายน เวลาประมาณ  18.00-19.00  ที่ เวทีเอเทรียมครับ ใครว่างก็เรียนเชิญนะครับ 🙂

รายละเอียดงาน -> https://www.facebook.com/events/119616074895584/

คำนิยม –http://www.slideshare.net/worawisut/marketing-ideas-17368251

สารบัญ -> http://www.slideshare.net/worawisut/marketing-ideas-17369171

IMG_5248

IMG_5254

IMG_5246

พฤติกรรมทาง Social Network เหมาะหรือไม่กับการใช้พิจารณาจารณาคนเข้าทำงาน?

“พฤติกรรม” นอกจากจะมีความสำคัญในแวดวงของการตลาด การพัฒนาสินค้าและบริการแล้ว ยังมีความสำคัญกับธุรกิจในแง่ของทรัพยากรบุคคล ที่ต้องการคนที่เหมาะสมมาร่วมขับเคลื่อนองค์กร

แน่นอนว่าองค์กร ย่อมต้องการคนที่มีพฤติกรรมที่สอดคล้องกับวัฒนธรรมภายใน ไม่สร้างปัญหาให้กับองค์กรและเพื่อนร่วมงาน ซึ่งรูปแบบเดิมของการตรวจสอบพฤติกรรมก่อนรับเข้าทำงาน คือ การสัมภาษณ์ผู้สมัคร การทำแบบสอบถามทางจิตวิทยา และการสุ่มสอบถามไปยังเพื่อน หรือบุคคลอ้างอิงต่างๆ ที่ผู้สมัครให้ข้อมูลมา


ฝ่ายบุคคลขององค์กร ก็อยากได้เครื่องมือตรวจสอบพฤติกรรมของผู้สมัครที่แม่นยำมากขึ้น การใช้วิธีการแบบเดิม อาจจะไม่เพียงพอ

ในยุคโซเชียลมีเดีย ความเป็นตัวตนของบุคคลถูกสะท้อนออกมาบนพื้นที่ออนไลน์ส่วนตัว ฝ่ายบุคคลขององค์กรบางแห่ง ได้นำมาเป็นปัจจัยในการพิจารณารับคนเข้าทำงาน


คำถามคือ เหมาะสมหรือไม่กับการนำพฤติกรรมหรือตัวตนของบุคคลทาง Social Network มาเป็นปัจจัยหนึ่งในการพิจารณารับคนเข้าทำงาน?

มีงานวิจัยจากมหาวิทยาลัย Northern Illinois ร่วมกับมหาวิทยาลัย Evansville และมหาวิทยาลัย Auburn มีจำนวนกลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาที่กำลังจะจบการศึกษาจำนวน 586 คน โดยมีการเก็บข้อมูลเบื้องต้นเป็นแบบสอบถามทางจิตวิทยา และมีนักศึกษาจำนวน 274 คนที่อนุญาตให้ใช้ข้อมูลจากโปรไฟล์บน Facebook เพื่อการวิจัยได้ โดยแต่ละคนจะเปิดให้อ่านข้อมูลแบบ Public


จากนั้นโปรไฟล์ของแต่ละคนจะถูกวิเคราะห์และให้เกรดโดยผู้ประเมินตามหลัก “ทฤษฏีบุคลิกภาพตามปัจจัย 5 ประการ” หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ “Big Five Traits Theory” ได้แก่

Extraversion (ชอบเข้าสังคม ชอบแสดงออก)

Conscientiousness (ความมีระเบียบวินัย มีเป้าหมายในการทำงาน)

Agreeableness (ความเป็นมิตร ยอมรับซึ่งกันและกัน  ไว้เนื้อเชื่อใจ อดทนต่อสิ่งรอบข้าง)

Emotional Stability (การรับมือกับสถานการณ์ตึงเครียด การจัดการกับอารมณ์)

Openness to Experience (ชอบหาประสบการณ์ใหม่ๆ มีจินตนาการ มีความสนใจหลากหลาย)


ในอีก 6 เดือนต่อมา กลุ่มตัวอย่างจะถูกเลือกเฉพาะคนที่มีงานทำและเต็มใจที่จะให้ข้อมูลของนายจ้างเท่านั้น จากจำนวน 274 คนในตอนแรก มาขั้นตอนนี้จะเหลือเพียง 69 คน

จากนั้น ทีมผู้วิจัยและประเมินจะทำการติดต่อกับนายจ้างเพื่อทำแบบสอบถาม ซึ่งเหลือจำนวน 56 คนเท่านั้นที่นายจ้างสมัครใจ ในการทำวิจัยครั้งนี้

ซึ่งผลลัพท์ที่ได้ สอดคล้องกันระหว่างข้อมูลการทำแบบทดสอบทางจิตวิทยาของตัวนักศึกษาเอง กับคะแนนของการประเมินหน้าโปรไฟล์บน Facebook ที่เป็นมุมมองของผู้ประเมิน  และจากการสำรวจจากนายจ้างซึ่งเป็นมุมมองของคนที่รับเข้าทำงาน


แม้ว่าผลการศึกษานี้จะไม่สามารถชี้ชัดได้ว่า เนื้อหาสาระที่ถูกโพสต์ลง Social Network จะไม่สามารถบอกได้ว่าผู้สมัคร ทำงานดีหรือไม่ดี แต่ก็สามารถบอกได้ว่า เนื้อหาสาระที่โพสต์เหล่านี้ สะท้อนตัวตนของตัวเองออกมาจริงๆ

มีผลสำรวจจากบริษัท Reppler ที่ทำการสำรวจ recruiter กว่า 300 คน ว่าใช้ Social Network  ของตัวบุคคลมาพิจารณาเป็นปัจจัยในการรับคนเข้าทำงานหรือไม่

จากผลสำรวจ พบว่า 90% ของ recruiter เหล่านี้ นำโปรไฟล์บน Social Network ของผู้สมัคร มาพิจารณาด้วย

มีถึง 69% ที่ปฏิเสธผู้สมัครเข้าทำงาน จากการอ่านโปรไฟล์บน Social Network ของผู้สมัครเหล่านี้ ในขณะที่ 68% ของการรับคนเข้าทำงาน ก็เพราะอ่านจากโปรไฟล์ผู้สมัครบน Social Network เช่นเดียวกัน

หลายคนอาจมองว่าไม่เหมาะสม ถ้าฝ่ายบุคคลจะใช้ Social Network มาเป็นปัจจัยในการพิจารณารับคนเข้าทำงาน แต่ก็อาจหลีกเลี่ยงไม่ได้ เพราะปัจจุบัน เร่ิมมี recruiter หลายบริษัท ใช้วิธีนี้ในการคัดกรองคนบ้างแล้ว แม้กระทั่งในเมืองไทย

อาจไม่ต้องถึงกับเลิกเล่น หรือโพสต์สร้างภาพคนดี มีอีก account ไว้สร้างภาพหรอกครับ

ขอแค่เราพยายามไม่โพสต์สิ่งที่ส่งผลกระทบด้านลบมากๆกับตัวเราเองให้กับสาธารณะชนรับรู้ 

เพราะมันอาจจะไม่ใช่เพียงฝ่ายบุคคลเท่านั้นที่เห็นครับ แต่จะกลายเป็นเพื่อนทั้งหมดที่เรามีอยู่ จะได้เห็นในสิ่งเหล่านี้

พฤติกรรมบางอย่าง บางครั้งเราก็ไม่ควรเปิดเผยให้กับคนทุกคน เพราะไม่ใช่ทุกคนที่จะเข้าใจเราเสมอไป:)


Source : Repler (Link) , Research (Link)

บทความนี้ ตีพิมพ์อยู่ใน นสพ.กรุงเทพธุรกิจ คอลัมน์ Marketing Hub ฉบับวันที่ 23 กุมภาพันธ์ (Link)

ข่าวที่ฮือฮาในแวดวงดิจิตัลของเดือนกุมภาพันธ์ คงไม่มีข่าวไหน ได้รับความสนใจ มากไปกว่าการเตรียมเปิดขายหุ้นต่อสาธารณะ (Initial Public Offering หรือ IPO) ของบริษัทที่ทรงอิทธิพลบนโลกอินเตอร์เน็ตที่สุดในยุคนี้อย่าง Facebook

Facebook ต้องการระดมทุนด้วยการขายหุ้นมูลค่าประมาณ 10,000 ล้านดอลลาร์ จากมูลค่าของกิจการทั้งหมดที่นักวิเคราะห์หลายสำนักประมาณการอยู่ที่ 75,000 – 100,000 ล้านดอลลาร์ เทียบกับจำนวน IPO ของ Google ที่เข้าตลาดหุ้นเมื่อปี 2004 ที่ 1,900 ล้านดอลลาร์จากมูลค่ากิจการในขณะนั้น 23,000 ล้านดอลลาร์ นับว่ามูลค่ากิจการของ Facebook เมื่อเข้าตลาดหลักทรัพย์นั้น สูงกว่า Google เกือบ 5 เท่าตัว

ในปี 2011 รายได้ของ Facebook อยู่ที่ 3,710 ล้านดอลลาร์ สูงกว่าที่ทำได้ในปี 2010 ถึง 88% คิดเป็นกำไรสุทธิ 1,000 ล้านดอลลาร์ มากกว่าปี 2010 ที่ทำได้ 606 ล้านดอลลาร์

สัดส่วนรายได้หลักถึง 85% มาจากการขายโฆษณาบนแพลตฟอร์มของ Facebook เอง (ลดลงจากปี 2010 ที่อยู่ที่ 95%) อีก 15% ที่เหลือ มาจากเกม ซึ่งแบ่งเป็น 12% จากบริษัท Zynga ผู้พัฒนาเกม Farmville อันโด่งดังและอีก 3% เป็นเกมของบริษัทอื่น

ค่าใช้จ่ายที่น่าสนใจของ Facebook คือ ค่าวิจัยและพัฒนา (R&D) ซึ่งกระโดดสูงขึ้นจาก 9 ล้านดอลลาร์เมื่อปี 2010 มาเป็น 114 ล้านดอลลาร์ในปี 2011 (มากกว่าเดิมถึง 11.66 เท่า) ซึ่งมองได้ว่า Facebook ให้ความสำคัญกับการพัฒนาแพลตฟอร์มของตัวเองเป็นอย่างมาก มีการจ้างคนมากกว่าหนึ่งพันตำแหน่ง ทั้งหมดนี้เพื่อรองรับแผนการ IPO นั่นเอง

นอกจากความน่าสนใจของผลประกอบการแล้ว ยังมีสถิติอื่นๆ ที่น่าสนใจอยู่ในบันทึกของฟอร์ม S-1 ซึ่งเป็นเอกสารที่ต้องยื่นต่อตลาดหลักทรัพย์

ณ ปัจจุบัน Facebook มีจำนวนผู้ใช้ที่แอคทีฟอยู่ที่ 845 ล้านคน เพิ่มจากปี 2010 ถึง 39% ซึ่งถ้าเจาะลึกลงไปอีกจะพบว่าผู้ใช้ที่เข้ามาใช้งาน Facebook เป็นประจำ จะอยู่ที่ 483 ล้านคน และจากจำนวนผู้ใช้ทั้งหมด มีผู้ใช้ 425 ล้านคน ใช้งาน Facebook บนมือถือ

มียอดเฉลี่ย 3 เดือนล่าสุดของการกด Like และคอมเมนต์อยู่ที่วันละ 2,700 ล้านครั้งต่อวัน มีรูปถ่าย 250 ล้านรูปถูกอัพโหลดขึ้น Facebook ในแต่ละวัน คิดจำนวนข้อมูลที่เก็บรวมกันกว่า หนึ่งร้อยล้านกิกะไบต์

รายได้ต่อปีของ Mark Zuckerberg ผู้ก่อตั้ง เป็นเงินเดือนรวมกันปีละ 500,000 ดอลลาร์ และผลตอบแทนอื่นๆกว่า 1.5 ล้านดอลลาร์ ในจำนวนนี้ มีค่าเช่าเครื่องบินส่วนตัวถึง 692,679 ดอลลาร์โดยที่ตัวเค้าเอง ได้แจ้งไว้ว่าจะขอลดค่าจ้างตอบแทนรายปีเหลือเพียงแค่ 1 ดอลลาร์ เหมือนอย่างที่สตีฟ จ๊อบส์ผู้ก่อตั้งแอปเปิ้ล ลาร์รี่ เพจ กับ เซอร์เกย์ บรินน์ ผู้ก่อตั้งกูเกิ้ล ได้รับ เช่นกัน

ถ้าลองวิเคราะห์จากรายได้และมูลค่าของ Facebook ณ ปัจจุบัน ทำให้มั่นใจว่าอนาคตของผู้คนทั้งโลก จะต้องมาใช้ชีวิตอยู่บนแพลตฟอร์มของ Facebook ต่อไปอีกนาน และมูลค่าเหล่านี้ สะท้อนคุณค่าที่ Facebook มีในระบบเศรษฐกิจปัจจุบัน ไม่ว่าจะเป็นความน่าสนใจต่างๆของผู้คน รสนิยม ความชอบ และพฤติกรรม ต่างก็มีมูลค่าที่ยังไม่สามารถตีออกมาเป็นตัวเงินได้ชัดเจน เพราะเป็นข้อมูลที่นำไปใช้ได้หลากหลาย ทั้งเรื่องการตลาด หลักจิตวิทยาและความสัมพันธ์ หรือกระทั่งข่าวการเตรียมใช้ข้อมูลของทั้ง Facebook และ Twitter ในการทำนายอาชญากรรมของ FBI

และเมื่อความสัมพันธ์ของคนและพฤติกรรมต่างๆในชีวิตจริง ถูกแปลงให้เป็นรูปแบบดิจิตัลมากขึ้นจนถึงระดับหนึ่ง ต่อไป ไม่ต้องรออันดับหนังทำเงินใน Box Office ก็สามารถรู้ได้ว่า หนังเรื่องไหนคนดูเยอะที่สุด หนังสือเล่มไหนคนอ่านมากที่สุดของปีนี้ สถานที่ท่องเที่ยวใด ที่คนไปเที่ยวมากที่สุด สินค้าแบรนด์ไหน คนรักมากที่สุด ซึ่งสถิติทั้งหลายก็คงจะทะยอยเปิดเผยออกมา ราวกับว่า Facebook คือ กินเนสบุ๊คเลยทีเดียว (ไม่แน่ว่า Facebook อาจจะทำ Year Review ออกมาเป็นสถิติน่าสนใจประจำปี ขายก็ได้)

จับตาหุ้นของ Facebook ในตัวย่อ FB ไว้ให้ดีครับ ใครมีหุ้นตัวนี้อยู่ อาจได้เป็นมหาเศรษฐี ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า เพราะมูลค่ามากมายที่แอบแฝงอยู่จะทะยอยเผยออกมาให้เห็นเรื่อยๆ:)

*ต้นฉบับ ตีพิมพ์ลงใน หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ (Link)

ติดตามความรู้ด้านดิจิตัลและกลยุทธ์การตลาด จากหน้าเพจ http://www.facebook.com/MktHub และรายการ DigiLife TV ทุกวันอาทิตย์ 4 ทุ่มทางเนชั่น ครับ

Ice Cream Sandwich คู่ชกที่สมศักดิ์ศรีกับ iOS ตัวจริง

นับตั้งแต่สตีฟ จ๊อบส์ เปิดตัว iPhone เมื่อ 5 ปีก่อน อุตสาหกรรมมือถือได้พลิกกลับอย่างรวดเร็ว เจ้าตลาดไม่ได้เป็นของโนเกียอีกต่อไป ในขณะที่ที่ยืนของไมโครซอฟท์ก็หดแคบลงจนแทบไม่เหลือที่ว่างในตลาดให้เข้าไปยืนได้

เกมมือถือเปลี่ยนมือมาสู่ยุคสมาร์ทโฟนเต็มตัว มีการถือกำเนิดของนวัตกรรมต่างๆมากมายทั้งหน้าจอแบบมัลติทัช ที่กลายเป็นมาตรฐานของการควบคุมโทรศัพท์มือถือและการป้อนข้อมูลแบบใหม่ แทนที่การกดแป้นโทรศัพท์และการใช้สไตลัสแบบเดิมๆ มีการถือกำเนิดของช่องทางการขายแบบดิจิตัลอย่าง App Store ที่เปรียบเหมือนเป็นช่องทางให้กำเนิดนวัตกรรมขนาดย่อมที่ผู้คนจากหลากหลายอาชีพช่วยกันประดิษฐ์คิดค้นกันขึ้นมาเป็นแอพพลิเคชั่นต่างๆ เพื่อแก้ไขปัญหาที่พบเจอในชีวิตประจำวัน สมาร์ทโฟนได้ทำให้โลกของทุกคนเปลี่ยนไป

clip_image002

ความสำเร็จของ Apple เป็นสิ่งที่ทุกคนให้การยอมรับ และในขณะเดียวกันก็จุดประกาย เป็นตัวเร่งให้การแข่งขันในอุตสาหกรรมกลับมาร้อนระอุอีกครั้ง หลังจากห่างหายกันไปนานในยุคผูกขาดของโนเกีย

เราได้เห็นความผิดพลาดของยักษ์ใหญ่ด้านซอฟท์แวร์ของโลกอย่างไมโครซอฟท์ที่ประมาทและประเมินความสามารถของ iPhone และแพลตฟอร์มของ Apple ผิดพลาดจนทำให้ตัวเองแทบไม่มีที่ยืนในตลาดสมาร์ทโฟน กว่าจะกลับมาตั้งหลักปล่อยหมัดกลับคืนมาบ้าง ด้วยการเปิดตัว Windows Phone 7 ก็ช้าไปแล้วถึง 3 ปี ทำให้สูญเสียความสามารถในการแข่งขัน และส่วนแบ่งการตลาดที่เคยมีแทบจะถูกกลืนกินไปจนหมดสิ้น

จะมีก็แต่ Google ยักษ์ใหญ่ของโลกอินเตอร์เน็ตที่ตระหนักถึงการแข่งขันที่กำลังเคลื่อนเปลี่ยน Google มีวิสัยทัศน์มองไปยังจุดเดียวกันกับที่ Apple มอง ในปีเดียวกันกับที่ Apple เปิดตัว iPhone นั้น Google ก็ได้เปิดตัวระบบปฏิบัติการ Android ที่ได้กลายมาเป็นคู่แข่งที่ต่อสู้กันอย่างสูสีในปัจจุบัน

วิถีการต่อสู้ของ Android นั้น ดำเนินรอยตามความสำเร็จของยุค Win-Tel (Windows+Intel) ที่ไมโครซอฟท์สร้างระบบปฏิบัติการและนำไปใช้กับ PC อะไรก็ได้ที่ใช้ CPU ของ Intel

แต่ Google นำมาปรับวิธีการให้แตกต่างออกไป โดยวิธีการที่ Google ใช้ เรียกว่าเป็นแบบ “เปิด” (Open) โดยการเปิดเผยซอร์สโค้ดของตัวระบบปฏิบัติการแบบฟรีๆ ให้นักพัฒนา ตลอดจนผู้ผลิตตัวเครื่องโทรศัพท์ สามารถนำไปใช้ได้ และในช่วงเริ่มต้น Google ได้จับมือกับยักษ์ใหญ่มากมายทั้งผู้ผลิตมือถือชั้นนำของโลก อย่าง HTC , Samsung , Motorola , LG ผู้ผลิตชิบและซีพียูยักษ์ใหญ่อย่าง Qualcomm, Texas Instrument, Intel และ Nvidia หรือแม้กระทั่งผู้ให้บริการเครือข่ายรายใหญ่ของโลกอย่าง Vodafone , Sprint Nextel , SoftBank และ T-Mobile

ซึ่งแตกต่างจากค่าย Apple ที่ใช้รูปแบบ “ปิด” (Close) ที่ตัวเองเป็นคนควบคุมทุกสิ่งทุกอย่าง ตั้งแต่ระบบปฏิบัติการ ดีไซน์ ฮาร์ดแวร์ แอพ ช่องทางการขาย เพื่อให้ทุกอย่างทำงานเข้ากันได้อย่างสมบูรณ์แบบ

แต่ไม่ว่าจะเป็นระบบในรูปแบบ “เปิด” หรือรูปแบบ “ปิด” ก็ยังไม่อาจบอกได้ว่ารูปแบบใดจะเป็นผู้ที่กำชัยชนะในบั้นปลาย แต่สิ่งหนึ่งที่เราเห็นกันในปัจจุบัน ทั้ง Android ระบบปฏิบัติการจาก Google และ iOS ระบบปฏิบัติการ จาก Apple ต่างก็พัฒนาตีคู่กันมา แม้ว่าในช่วง 3 ปี แรก iOS จะพัฒนาก้าวไปไกลกว่าคู่แข่งรายอื่นๆ แต่ใน 2 ปีหลัง จะเห็นได้ว่า Android ก็สามารถพัฒนาขึ้นมาอย่างรวดเร็วจนอยู่ในระดับที่ทำให้การแข่งขันสนุก มีสีสัน และมีลุ้นมากขึ้น

Android Platform vs. iOS Platform

ถ้าจะให้เล่าพัฒนาการของระบบปฏิบัติการทั้งหมด คิดว่าคงเขียนออกมาเป็นหนังสือเล่มนึงได้ เลยขอเล่าในยุคล่าสุดของคู่แข่งจาก 2 ยักษ์ใหญ่ อย่าง Apple และ Google ที่ถือว่าเป็นคู่ชกที่สมน้ำสมเนื้อกันที่สุด

สมรภูมิแอพ

Android ในยุคแรก ถูกมองว่ามีจุดอ่อนอยู่ตรงแอพ ใครจะซื้อ Android ในช่วงนั้น แทบไม่สามารถตอบได้เลยว่า จะซื้อไปทำอะไร นอกจากไปใช้เป็นโทรศัพท์ ด้วยความที่แอพน้อย จะทำอะไรก็ทำลำบาก เพราะนักพัฒนาเทใจไปฝั่ง iOS กันซะหมด

แต่ปัจจุบัน แอพบน Android พัฒนามาอยู่ในระดับที่แข่งขันกับ iOS ได้ มีแอพดังๆ จากผู้พัฒนารายใหญ่ที่เคยประสบความสำเร็จบน iOS ก็พัฒนาแอพของตัวเองมาลง Android มากขึ้น

จากสถิติของปี 2554 จำนวนแอพทั้งหมดบน Android Market ทะลุ 400,000 แอพไปแล้ว ด้วยยอดดาวน์โหลดกว่า 10,000 ล้านครั้ง เทียบกับจำนวน 500,000 แอพบน App Store ของ Apple และยอดดาวน์โหลดกว่า 18,000 ล้านครั้ง นับว่า Android เติบโตได้อย่างก้าวกระโดด

ปัจจัยหลักที่ทำให้โมเมนตั้มแอพของ Android มาแรง มี 2 ปัจจัย ซึ่งปัจจัยแรกคือ ยอดขายมหาศาลของตัวโทรศัพท์ที่ใช้ Android เป็นระบบปฏิบัติการ ที่ปัจจุบัน (2554) มีมากกว่า 220 ล้านเครื่องทั่วโลกด้วยยอดขายที่เติบโตกว่า 700,000 เครื่องต่อวัน แทบจะหายใจรดต้นคอ iOS ที่มีจำนวนกว่า 250 ล้านเครื่องเลยทีเดียว

clip_image004

ปัจจัยที่ 2 คือ การซื้อแอพบน Android Market ที่ Google เพิ่งเปิดให้ซื้อแอพแบบเสียเงินได้ ในจำนวน 99 ประเทศเมื่อพฤษภาคม 2554 ที่ผ่านมา ทำให้ตลาดขายแอพบน Android เปิดขึ้นทันที กลายเป็นโอกาสมหาศาลสำหรับนักพัฒนาแอพบนมือถือ

รายงานวิจัยล่าสุด (23 มกราคม 2555) ของบริษัท Ovum บริษัทวิจัยอันดับต้นๆของโลก สรุปออกมาว่า ในปีนี้ นักพัฒนาแอพมือถือจะทุ่มเทและให้ความสำคัญกับการสร้างแอพบน Android มากกว่าบน iOS เพราะมีการผลักดันจากฝั่งผู้ใช้ จาก Google เอง จากผู้ผลิตโทรศัพท์ หรือแม้กระทั่งผู้ให้บริการเครือข่าย ทำให้เราอาจจะเห็นพัฒนาการของแอพบน Android ที่จะเปลี่ยนแปลงไปสู่ทิศทางที่ดีมากขึ้น

แนวโน้มของฮาร์ดแวร์

ปี 2554 เรียกว่าเป็นปีทองของซีพียูแบบ 2 แกนหลัก (Dual Core) มาปีนี้ คาดกันว่า จะเป็นปีของซีพียูแบบ 4 แกนหลัก (Quad Core) ซึ่งจะทำให้แอพต่างๆ โดยเฉพาะเกม 3 มิติ มีความสนุก เร้าใจมากขึ้นกว่าเดิมมาก เราจะได้เห็นการตัดต่อ ตกแต่งวิดีโอสวยๆ แปลกๆ จากมือถือมากขึ้น

ขนาดหน้าจอ จะปรับขนาดไปสู่ 4 นิ้ว ช่วยให้ท่องเว็บได้สะดวกมากขึ้น มีความละเอียดและความคมชัดสูงขึ้น มองสบายตาขึ้น เห็นรายละเอียดของภาพถ่ายได้ชัดเจนขึ้น แต่ก็กินไฟมากขึ้นเช่นกัน แต่ในส่วนของ iPhone อาจจะยังคงขนาดหน้าจอ 3.5 นิ้วเท่าเดิม

กล้องถ่ายรูป จะเน้นความเร็วในการถ่ายภาพต่อเนื่อง ความสามารถในการตัดต่อ ตกแต่งภาพถ่าย ลูกเล่นของกล้องจะมีมากขึ้นตามไปด้วย

มือถือ Android จะใส่ลูกเล่นของ NFC (Near Field Communication) เพิ่มเข้าไป ซึ่งในหลายประเทศเริ่มมีการพัฒนาระบบ Mobile Payment หรือการใช้มือถือเพื่อชำระค่าสินค้าและบริการ เพื่อใช้กับ NFC แล้ว รวมถึงการพัฒนาแอพอื่นๆที่รองรับ NFC น่าจะมีมากขึ้น เช่น แอพแลกเปลี่ยนรูปภาพ เพลง ไฟล์เอกสาร ข้ามเครื่อง แบบง่ายๆ แค่นำมือถือ 2 เครื่องมาแตะกัน ซึ่งทาง Apple ยังไม่มีข่าวว่า iPhone รุ่นต่อไป (iPhone 5) จะมี NFC หรือไม่

Galaxy Nexus กับระบบปฏิบัติการล่าสุด Ice Cream Sandwich

หลังจากที่ Google ได้เปิดตัวระบบปฏิบัติการ Android รุ่นใหม่ล่าสุด ในเวอร์ชั่น 4.0 หรือมีชื่อเรียกเท่ๆว่า “Ice Cream Sandwich” (ICS) ก็เรียกเสียงฮือฮาจากฝั่งแฟนๆ Android ได้มากพอสมควร เพราะถือเป็นการยกเครื่องระบบปฏิบัติการใหม่หมดจด ลบข้อเสียเก่าหลายๆตัวออกไป และแทนที่ด้วยลูกเล่นใหม่ๆ ที่น่าจะเรียกได้ว่าเป็นอนาคตของระบบปฏิบัติการบนมือถือเลยก็ว่าได้

มือถือรุ่นแรกที่ได้ใช้ประโยชน์จาก OS ตัวใหม่ล่าสุดแบบเต็มๆ คือ มือถือรุ่น “Galaxy Nexus” ที่เป็นการพัฒนาร่วมกันระหว่าง Samsung และ Google นั่นเอง

มือถือตระกูล “Nexus” หลายคนคงรู้ว่า เป็นมือถือที่ Google ตั้งใจทำออกมาเป็น “Blueprint” ให้กับมือถือรุ่นต่างๆที่จะใช้ระบบปฏิบัติการ Android โดย Google จะเลือกผู้ผลิตที่มีศักยภาพสูง มาทำงานร่วมกับ Google เพื่อ “เค้น” ความสามารถของฮาร์ดแวร์ออกมาให้เกิดประโยชน์สูงสุด

ผมมีโอกาสได้ลองใช้ Galaxy Nexus ตัวนี้มาเดือนกว่าๆ ใช้เกือบทุกวัน เพราะอยากรู้ว่า พอจะสู้ iPhone 4S ของผมได้รึเปล่า

ลองมาดูทีละข้อครับ

หน้าจอ

อย่างแรกที่เห็นได้ชัด คือ ขนาดหน้าจอที่ใหญ่ขึ้น ตัว Galaxy Nexus มีขนาดหน้าจอใหญ่ 4.65” เทียบกับ iPhone ที่มีขนาดจอเล็กกว่า คือ 3.5” ความแตกต่างที่ได้ คือ เวลาเข้าเว็บต่างๆ จอของ Galaxy Nexus ให้ความรู้สึกที่ดีกว่า iPhone พอสมควร ยิ่งความเป็นจอ Super AMOLED HD แล้ว สีสันของหน้าจอ เวลาดูรูปภาพ สดกว่า ภาพมีมิติสมจริงกว่าจอ iPhone มาก (Contrast Ratio ซึ่งใช้วัดมิติความลึกตื้นของการแสดงผล ของ Galaxy Nexus คือ 100,000:1 ส่วนของ iPhone 4S คือ 800:1)

ถ้านึกภาพไม่ออก การดูภาพยนต์แบบ HD ที่มีฉากที่แสดงความแตกต่างของมิติภาพ เช่น การวิ่งเข้าถ้ำ เข้าป่า สีดำที่ดำเข้มสนิท สีดำอมเทา สีดำอ่อน จะใช้บ่งบอกมิติของภาพ ซึ่งจอแบบ Super AMOLED สามารถแสดงสีพวกนี้ได้ ในขณะที่่จอของ iPhone 4S นั้นทำไม่ได้ ทำให้บางครั้งอาจจะดูไม่สมจริง

เมื่อพูดถึงหน้าจอ คงจะมีคำถามกันต่อว่า มันใหญ่เฉพาะขนาดรึเปล่า? จากที่ผมใช้งานมาเดือนกว่าๆ ความรู้สึกในการใช้เมื่อเทียบกับ iPhone พบว่า ไม่ค่อยรู้สึกแตกต่างเท่าไหร่ ไม่เหมือนกับแอนดรอยด์รุ่นอื่นๆที่ผมเล่นมา เพราะตัว Galaxy Nexus เอง มีความละเอียดสูง 1280×720 พิกเซล (เรียกว่าเป็นจอแบบ HD 720p) และมีความคมชัดที่วัดกันด้วย “ความหนาแน่นของจุดต่อนิ้ว” หรือ Pixel Per Inch (PPI) อยู่ที่ 316 PPI ซึ่งเรียกได้ว่าคมชัดสูสีกับ Retina Display ของ iPhone 4S ที่มีตัวเลข PPI อยู่ที่ 326 PPI เลยทีเดียว

กล้อง

เป็นอีกข้อหนึ่งที่เป็นจุดเด่นของ Galaxy Nexus ครับ แม้ว่าจะเป็นกล้องแบบ 5MP ซึ่งน้อยกว่า 8MP ของ iPhone 4S อย่างหนึ่งที่ต้องยอมรับ คือ คุณภาพของภาพถ่ายอาจจะไม่เท่า iPhone 4S แต่ก็มีความสามารถด้านอื่นมาชดเชยกัน ไม่ว่าจะเป็น

– การถ่ายภาพแบบแบบ Panorama ในตัว เวลาถ่ายวิว ทิวทัศน์ต่างๆจะสะดวกมากๆ

– มี Effect การตกแต่งภาพในตัว โดยไม่ต้องลงแอพเพิ่ม

– ความไวของการถ่ายภาพต่อเนื่อง (ที่เค้าเรียกกันว่า Zero lag Shutter) เท่าที่ผมลอง พบว่า Galaxy Nexus ถ่ายภาพต่อเนื่องได้เร็วกว่า iPhone 4S ช่วยให้เรากดชัตเตอร์ถ่ายรูปติดกันแบบรัวๆ ได้โดยไม่ต้องรอ มีประโยชน์เวลาถ่ายเหตุการณ์สำคัญต่อเนื่อง

– การเปิดกล้องมาใช้ขณะที่เราปิดจอมือถือ ที่เร็วกว่า iPhone 4S เวลามือถือมันปิดจอเข้าโหมด Standby อยู่ สามารถหยิบ Galaxy Nexus ขึ้นมาถ่ายรูปได้ โดยการแตะจอเพียงครั้งเดียว แต่ถ้าเป็น iPhone 4S จะต้องกดปุ่ม Home สองครั้งและกด icon กล้องบนหน้าจอ (ใช้ถึง 3 steps) ซึ่งเป็นประโยชน์มากเวลาต้องการถ่ายรูปทันที เช่น เจอเหตุการณ์สำคัญที่ไม่สามารถพลาดได้

Multi-Color Notification

อันนี้ผมชอบมาก เป็นลูกเล่นผมใช้บ่อยใน BB มาก่อน คือ เวลามีสายเข้า มีคนส่งข้อความมาหา หรือมี Notification อื่นๆจากแอพ จะมีไฟกระพริบแจ้งเตือน โดยระบบแจ้งเตือนของ Galaxy Nexus จะมีสีของไฟกระพริบที่แตกต่างกัน เช่น ถ้ามีอีเมล์หรือข้อความส่งเข้ามา จะกระพริบด้วยไฟสีขาว ถ้ามีคนส่ง Twitter หาเราจะกระพริบด้วยไฟสีฟ้า ถ้ามีคนส่ง Facebook หาเราก็จะกระพริบด้วยไฟสีเขียว เป็นต้น อันนี้ช่วยเพิ่มความสะดวกมาก เพราะไม่ต้องเปิดดูที่ตัวเครื่องก็รู้ได้ว่ามีการแจ้งเตือนอะไรมาที่เราบ้าง

Ice Cream Sandwich ช่วยให้ Productivity สูงขึ้นได้อย่างไร

จากการใช้งานจริง มีหลายๆ มุมที่ Galaxy Nexus ช่วยเพิ่ม Productivity ให้กับการทำงานของผมได้ไม่แพ้ iOS ของ iPhone 4S ลองมาดูกันครับ

– อย่างแรกเลย คือ User Interface ที่ออกแบบใหม่ ให้ใช้งานง่ายและสวยงามมากยิ่งขึ้น

– แอพ “People” ที่เป็นเหมือนศูนย์รวมรายชื่อ เบอร์โทรต่างๆ ก็ถูกยกเครื่องใหม่หมด นอกจากรายละเอียดส่วนตัวของคนแล้ว ยังมีการเชื่อมโยงกับ Facebook Twitter มากขึ้น ใครอัพเดทอะไร เราสามารถเห็นได้เลยทันที

– แอพอย่าง Gmail และ Calendar ถูกออกแบบหน้าตาใหม่หมด ใช้งานง่าย และมีลูกเล่นมากกว่า Email และ Calendar บน iPhone

– ไม่ว่าจะเป็นแอพ People , Gmail , Calendar ล้วนถูกเชื่อมโยงเข้ากับ Google Account ของเรา เมื่อตั้งค่าในเครื่องครั้งเดียว ก็เข้าถึงบริการพวกนี้ได้หมด ไม่ต้อง Sign in ใหม่ เวลาจะเปลี่ยนแปลงอะไรบนมือถือ ก็จะ Sync ไปที่บริการของ Google ด้วย อันนี้สะดวกมาก เพราะผมใช้บริการ Google ทุกตัวอยู่แล้ว

– มี Data monitor ที่ช่วยให้ดูรายละเอียดการใช้งานอินเตอร์เน็ตบนโทรศัพท์ ตัวนี้จะเห็นเป็นกราฟเลยครับว่า ใช้ไปกี่ MB ในแต่ละวัน สามารถตั้งค่า Limit ได้ ตามโปรโมชั่นอินเตอร์เน็ตที่เราใช้ เมื่อใช้เกิน Limit มือถือจะปิดการเชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตให้เองอัตโนมัติ

– การเปิดแอพหลายตัวพร้อมกัน (Multi Tasks) ดีกว่า iOS เวลาสลับแอพกดแค่ปุ่มเดียว สามารถเลือกสลับหรือปิดได้เลย ถ้าเป็น iOS จะต้องกดปุ่ม Home 2 ครั้งเพื่อเรียก Task Switcher ขึ้นมา และถ้าต้องการปิดแอพ จะต้องกด icon ของแอพค้างและกดปุ่มปิด สำหรับผมการกดหลายครั้ง ทำให้เสียเวลาไปหน่อย

– การ Search ทำได้ง่าย สามารถค้นหาได้จากบาร์ Search บนหน้าจอ Home โดยที่ไม่ต้องกดปุ่ม Home ให้มาที่หน้าจอแรกแล้วเลื่อนทั้งหน้าไปทางซ้ายเพื่อทำการค้นหา แบบที่ต้องทำบน iOS และผลลัพท์ของการค้นหาก็รวมผลการค้นหาจากเว็บรวมอยู่ด้วย ทำให้ไม่ต้องเข้าแอพ Google เพื่อหาข้อมูลบนเว็บอีกรอบ

– อันสุดท้าย คือ การอินทิเกรตแอพต่างๆบนมือถือ ซึ่งบน Android ถ้าเราลงแอพอะไร เราจะใช้งานแอพเหล่านั้นร่วมกันได้ เช่น ถ้าผมกำลังอ่านบทความบนเว็บเบราเซอร์อยู่ ผมอยากเก็บบทความนี้เอาไว้อ่านทีหลัง สามารถเลือก แชร์บทความนี้ เข้าบริการ “Read it later” เพื่อใช้แอพ “Read it later” เปิดมาอ่านทีหลังได้ทันที หรือแม้กระทั่งจะแชร์ลิงค์นี้ลงบน Facebook , Twitter จะส่งลิงค์เข้าอีเมล์ ส่งเข้า SMS, WhatsApp ต่างๆ ก็ทำได้ง่ายๆด้วยวิธีเดียวกัน คือ เลือกแชร์ และ บริการที่ต้องการแชร์ ได้ง่ายๆ ซึ่งความสามารถนี้ ไม่มีบน iOS ครับ เพราะบน iOS จะแชร์ได้แค่ 2 วิธี คือ ส่งทางอีเมล์ และทาง Twitter เท่านั้น

– การพิมพ์ อันนี้ เป็นความสามารถของแอพคีย์บอร์ดบน Android ครับ ผมใช้ TSwipe อยู่ ค่อนข้างสะดวก ช่วยให้พิมพ์ข้อความบนมือถือได้เร็วมาก ไม่เหมือนคีย์บอร์ดบน iPhone ที่ไม่ได้มี layout แบบมาตรฐานที่คนไทยใช้กัน ทำให้พิมพ์ได้ช้าและผิดบ่อย ซึ่งเป็นข้อที่แตกต่างอย่างหนึ่ง ด้วยความที่เป็นระบบ ”เปิด”ของ Android ทำให้เรามีสิทธิ์ปรับเปลี่ยนในสิ่งที่เราไม่พอใจได้ไม่ยาก

ข้อเสีย

– สำหรับผม ผมไม่ค่อยชอบดีไซน์ของ Galaxy Nexus ครับ มันดูแมนเกินไป ดูไม่สวยแบบ iPhone

– แบตเตอรี่หมดเร็ว ใช้ได้ไม่ถึงวันแน่นอน ซัก 6 โมงก็หมดแล้ว (เปิด 3G และเช็ค Facebook Twitter ระหว่างวัน เปิดใช้ Gmail/Email แบบ Push) แต่ของ iPhone 4S ก็แบตหมดเร็วเหมือนกัน

– แอพที่ผมใช้ประจำจะอยู่บน iOS หลายๆตัวพอมาเป็น Android จะไม่มี ต้องหาแอพที่ใช้งานแทนกัน

บทสรุป

ทั้งหมดนี้ก็เป็นแง่มุมรายละเอียดของแพลตฟอร์ม Android และตัวโทรศัพท์ Galaxy Nexus เท่าที่ผมรู้สึกได้จากการใช้งานจริงครับ ระบบปฏิบัติการ Ice Cream Sandwich นี้ ยอมรับว่าเปลี่ยนแปลงไปจาก Gingerbread (Android 2.3) ไปมาก ทั้งความเร็ว ความสะดวกในการใช้งาน Usability และ User Interface

ด้วยฟีเจอร์และนวัตกรรมหลายอย่างที่ใส่เข้ามา เมื่อรวมกับความสามารถของฮาร์ดแวร์ที่เพิ่มขึ้น และแรงสนับสนุนจากทั้งผู้ใช้ นักพัฒนาและผู้ให้บริการเครือข่าย ทำให้เชื่อได้ว่า ระบบปฏิบัติการตัวนี้ จะสร้างจุดเปลี่ยนสำคัญให้กับ Android ได้อย่างแน่นอน

remark : บทความนี้ เป็น Advertorial

นับตั้งแต่วันที่ iPhone 4S เปิดตัวไป เมื่อ 4 ตุลาคมที่ผ่านมา แม้ว่าจะมีหลายคน ไม่รู้สึก Wow อย่างที่ตั้งความหวังเอาไว้ แต่ยอดขายของ iPhone 4S ก็พุ่งทะลุ 4 ล้านเครื่อง ในระยะเวลาเพียงแค่ 3 วันเท่านั้น

บางคนก็บอกว่า iPhone 4S เป็นตัวแทนของ Steve Jobs เพราะ S มาจาก Steve (ช่างคิดนะครับเนี่ย) บางคนก็บอกว่า มันเป็น iPhone รุ่นที่ออกมาพร้อมกับการจากไปของ Steve Jobs (อันนี้ดูมีเหตุผลกว่า)

แม้ว่า iPhone 4S จะไม่ใช่ iPhone รุ่นที่จะมีสเป็คล้ำเลิศเหนือคู่แข่งอย่างที่หลายคนคาดหวัง แต่สิ่งที่ทำให้ iPhone รุ่นนี้ เหนือกว่าคู่แข่งไปอีกขั้น คือ ระบบการสั่งการด้วยเสียงแบบอัจฉริยะ ที่ชื่อว่า “SIRI”

ที่ต้องมีคำว่าอัจฉริยะ เพราะมันไม่ใช่ระบบสั่งงานด้วยเสียงแบบที่มีอยู่แล้วใน iPhone รุ่นก่อน ที่จะสั่งงานได้ด้วยคำสั่งเฉพาะ เช่น สั่งให้โทร ส่งข้อความ เท่านั้น

แต่ที่ SIRI เหนือกว่า คือ มันสามารถพูดคุยโต้ตอบกับผู้ใช้ เป็นบทสนทนาได้เลย สามารถสั่งงานได้ โดยไม่มีรูปแบบคำสั่งตายตัว เหมือนอย่างที่เคยเป็น

ที่เด็ดกว่านั้น SIRI สามารถเรียนรู้ผู้ใช้แต่ละคนได้ คำถามเดียวกัน SIRI ไม่จำเป็นต้องตอบเหมือนกันสำหรับทุกคน

เรียกได้ว่า คนที่เป็นเจ้าของ iPhone 4S นอกจากจะได้โทรศัพท์ดีๆใช้ ยังได้ผู้ช่วยหรือเลขาส่วนตัว ที่ฉลาดรอบรู้ทุกอย่างเพิ่มขึ้นมาอีก

Matt Reed และกลุ่มพัฒนาของเค้า ที่ชื่อว่า “RedPepper” ได้คิดวิธีการ “เทเบียร์” ด้วย SIRI

Reed ใช้วิธีการผู้กระป๋องเบียร์เข้ากับรถบังคับวิทยุที่ถูกสร้างขึ้นพิเศษให้รับคำสั่งจาก Twitter ได้ โดยรถบังคับวิทยุจะขยับ ถ้ามีการทวีตคำว่า “pour” ออกไป

Reed เพียงแค่หยิบ iPhone 4S แล้วสั่งงาน SIRI ให้ทวีตคำว่า “Could you pour me a beer please?”

เพียงแค่นี้ เจ้า SIRI ก็จัดการทวีตคำว่า “Could you pour me a beer please?” ออกไป และรถบังคับวิทยุนี้ เมื่อเจอคำว่า “pour” ก็จะวิ่งไปข้างหน้าและเทเบียร์ลงไปในจุดที่กำหนดแทน

เห็นมั้ยครับว่า แม้ตัว SIRI เอง จะไม่สามารถเทเบียร์ได้ แต่เราก็ยังกำหนดคำสั่ง หรือ เครื่องมือที่จะรับคำสั่งจาก SIRI แล้วนำไปปฏิบัติต่อได้

ปัจจุบัน Apple ยังไม่ได้เปิดโอกาสให้นักพัฒนา สร้างแอพเชื่อมต่อกับ SIRI ได้

แต่ลองคิดดูครับว่า ถ้าเปิดเมื่อไหร่ โลกนี้จะเปลี่ยนแปลงไปอีกขั้นเลยทีเดียว

ถ้า Foursquare สามารถเชื่อมต่อกับ SIRI ได้ เราสามารถหาร้านอาหารอิตาลีใกล้เคียงกับตำแหน่งที่เราอยู่ หาโรงแรม 4 ดาว ราคาไม่เกินงบประมาณที่เรากำหนดได้

ไม่ต้องโทรไปสอบถามระบบ Call Center ให้วุ่นวาย ไม่ต้องเสียเวลารอคำตอบที่ไม่ค่อยตรงกับที่เราอยากได้ เพราะฐานข้อมูล Foursquare มีข้อมูลเกี่ยวกับสถานที่มากมายมหาศาล

หรือจะเป็นการตรวจสอบยอดคงเหลือในมือถือของเรา การส่ง SMS ร่วมสนุกในรายการโทรทัศน์ การเปิดปิดประตูรถ เปิดปิดไฟบ้าน สั่งอาหาร เช็คราคาน้ำมัน เช็คหวย เช็คเกรด จองบัตรคอนเสิร์ต ตั๋วหนัง

อีกมากมายสารพัดที่ อนาคต เราสามารถสั่ง SIRI ให้ทำได้

อย่าลืมนะครับว่าบนแอพสโตร์ มีแอพอยู่ราวๆ 500,000 แอพ

จินตนาการว่า ถ้า Apple เปิดให้เชื่อมต่อแอพเหล่านี้เข้ากับ SIRI เมื่อไหร่ ต่อไปแทบทุกอย่าง จะสั่งงานด้วยเสียงได้ทั้งหมด

ก่อนที่ Steve Jobs จะเสียชีวิต เค้าได้บอกกับ Walter Issacson ผู้เขียนหนังสือชีวะประวัติของเค้าว่า Apple กำลังจะสร้าง TV ของตัวเองขึ้นมา โดยมีระบบการสั่งงานที่ง่ายที่สุด และมีความเป็นไปได้สูงว่า TV ของ Apple นี้ จะมี SIRI เป็นตัวชูโรง

อาจจะเรียกได้ว่า โลกกำลังจะก้าวเข้าสู่อีกยุคหนึ่ง ที่มีระบบสั่งงานด้วยเสียงอัจฉริยะ แทรกซึมไปกับเครื่องไม้เครื่องมือที่เราใช้ในชีวิตประจำวัน ราวกับว่า เรามีผู้ช่วยอีกคนคอยตามรับใช้อยู่ข้างกายยามต้องการ

ถ้าใครอยากเห็นภาพการรินเบียร์ด้วย SIRI ลองเข้าไปดูในเว็บ DigiLife.TV ได้ครับ มีคลิบ VDO สาธิตการทำงานอยู่:)

ติดตามอัพเดทโลกดิจิตัลได้ที่รายการ DigiLife TV ออกอากาศทาง Nation Channel ทุกวันอาทิตย์ 4 ทุ่มนะครับ